Bedevaart


Zondag 19 augustus zou een van de hoogtepunten van het 700-jarig bestaan moeten worden. De afgelopen jaren moest er steeds uitgeweken worden naar de plaatselijke kerk vanwege dreigende weersomstandigheden. Extra schietgebeden tot Onze Lieve Vrouw ter Nood Gods moesten ervoor zorgen, dat in dit bijzondere jaar dat niet nodig zou zijn. Voor de jaarlijkse grote bedevaart, ook wel de Maas en Waalse bedevaart geheten, was de bisschop van ´s-Hertogenbosch speciaal naar Bergharen gekomen om als hoofdcelebrant voor te gaan in de viering van 16.00 uur. Vanuit parochie De Twaalf Apostelen waren pastor Aloys van Velthoven, diaken Hennie Witsiers en pastoraal werkster Annemarie Gooiker de secondanten. Vlak voor aanvang voegde spontaan father Lucas (een pas gewijde priester uit Polen) zich als concelebrant bij het geheel. Mag de viering zich vaak verheugen in een groot aantal bedevaartgangers, dit jaar vormde de niet bestelde hitte, die op de berg tegen de veertig graden liep voor velen een belemmering. Ondanks de geplaatste parasols en het voortdurend aanslepen van verfrissende kannen helder water waren er deze middag toch nog een kleine driehonderd mensen naar de Kapelberg gekomen. Velen van hen plaatsten de stoelen onder de ruime schaduw biedende restanten van het heilig boomke en de bosrand rond het terrein.
In zijn preek ging Mgr. Drs. A.L.M. Hurkmans summier in op de bijzondere plek die de Kapelberg vormt voor mensen. Op een plaats waar natuur mensen heeft doen verwonderen ontstaan veelal oorden waar een bijzondere verering voor iets ontstaat. Hij ging verder met zijn evangelisatie om gelovigen toch vooral ook aan te sporen in beweging te komen en elkaar op te zoeken in de centrale kerken van de nieuwe parochies.
De muzikale omlijsting van de viering werd verzorgd door de gemengde koren van Beneden-Leeuwen en Bergharen, die beide onder leiding van Ton de Waal staan. Vanwege de hitte had het groot orkest van muziekvereniging Sint Anna zijn deelname afgeblazen. De hitte zorgde ervoor dat van de muzikanten een extra inspanning werd gevergd die niet goed voor hen zou zijn.
Na de viering was er voor velen nog een moment van ontmoeting, met koffie en thee, een gering aantal koos er nog voor om, onder leiding van diaken Witsiers, de kruisweg te lopen langs de veertien staties in het kruiswegpark.
Aan het slot van de bijeenkomst vielen enige druppels warm water uit de hemel. Was dat de wijze waarop Maria de bedevaartgangers met haar zegen dankte?