Ziekenbedevaart


Een van de onderdelen in het programma rond de viering van het 700-jarig bestaan van de Kapelberg was de ziekendag. Daarmee werd teruggegrepen naar een traditie die tot begin jaren zestig van de vorige eeuw gebruikelijk was. Op de dag dat ook de nationale ziekendag werd gehouden (zondag 9 september) lag de Kapelberg er ’s morgens vroeg al mooi bij. Een lichte nevel bedekte de heuvel waarop sinds jaar en dag de beeltenis van Onze Lieve Vrouw ter Nood Gods staat. Met behulp van en in samenwerking met de Zonnebloem was alles tot in de puntjes geregeld, de zon won al snel in kracht en de temperatuur liep al snel op tot wel 28 graden.
Drie jaar lang is eraan gewerkt om de grootste logistieke operatie in Bergharen ooit tot in details voor te bereiden. En het resultaat mocht er zijn. Alles liep op rolletjes en je kon het niet bedenken of er was aan gedacht. Busjes voor het vervoer van de mensen reden vanuit alle dorpen in heel Maas en Waal en zorgden ervoor dat vanaf half tien de eerste mensen op de Kapelberg aankwamen. Daar stonden veel rolstoelen klaar met begeleiders om de moeilijk ter been zijnde mensen de laatste meters omhoog te brengen. Een aantal mensen stond klaar om hen op drinken en een speciaal “Kapelbergkoekje” te trakteren. Kaarsjes konden worden gekocht, die tijdens de viering werden opgehaald door jeugdspelers van UHC om door pastor Jan de Waal gezegend te worden. In de kaarsenkapellen werden zij gebrand.
De viering begon om 11.00 uur en toen waren alle bezoekers maar net binnen de poort. Pastoor Martin Claes van Wijchen, pater Wouter Heuft (ofm), pastor Jan de Waal en pastoraal werkster Annemarie Gooiker-Loeffen gingen voor. Het Maas en Waals Mannenkoor, onder leiding van Ton de Waal, zorgde voor de gezangen. Ondanks dat men in de buitenlucht stond, werd toch voor een stemmig geheel gezorgd. De preek werd verzorgde door pater Heuft. Het was een echte traditionele Mariapreek, waarin hij ook memoreerde dat hij zelf goede herinneringen aan de Kapelberg had omdat het een vaste gewoonte werd wanneer zijn moeder bij hem op visite kwam om er de kruiswegmeditatie te doen.
Na afloop van deze viering werden alle busjes weer ingezet om de gasten naar de showroom van Renaultgarage Coppes te brengen. Die was compleet ingericht als een ontvangstzaal waar een tevens een vrijwel geheel gesponsorde maaltijd werd geserveerd. Het werd met optredens van een monnikenkoor en Gerrit Kistemaker een soort dinershow waarbij ook volop gelegenheid bestond om nog met elkaar te praten.
Aan het slot van de middag kon tevreden worden teruggezien op een geslaagde dag, die vooral door Annie Grisel, Marian Velings en Ria Straathof goed was voorbereid. Daarvoor ontvingen zij van de stichting een kleine attentie en een bos bloemen. Dank was er voor alle sponsoren, maar vooral ook voor de inzet van heel veel vrijwilligers die ervoor zorgde dat de uitgedachte plannen tot in de puntjes konden worden uitgevoerd. Bergharen toonde zich van een gastvrije kant en dat moet zowel de gasten als de vrijwilligers een geweldige voldoening hebben gegeven. Alle gasten kregen bovendien aan het slot nog het door Annemarie Gooiker geschreven boek “Het zwaard van opa Tio”.